Paul van der Steen: de paardenmeisjes van Lochem

opening
vrijdag 15 april 2022 van 11.00 – 18.00 uur

Paul van der Steen is aanwezig tijdens de opening. Er is een video over Paul te zien, gemaakt door Marcella Kuiper.

Interview

Lees ook het interview van Nuel Gieles met Paul van der Steen met daarin meer informatie over deze tentoonstelling

Paul van der Steen

De jonge kunstenaar Edu Wolf wordt aan het handje genomen door zijn nu exposerende nestor, die hij half badinerend ‘Oom STEEN’ noemt. Hij neemt er evengoed dankbaar gebruik van om – voor het eerst nu – met tekeningen uit duistere schetsboeken naar buiten te treden, resulterend in een fraai boekwerkje van uitgeverij Xtra, exclusief in Galerie KRUIS-WEG68 te zien en te koop.

Edu meent dat STEEN zich altijd te veel wentelde in zijn literaire omgeving, en roept-toetert met graagte: “weg met die bovenwereld, leve de Underground”.

Openingstijden

Deze tentoonstelling is te zien van van 15 april t/m 7 mei 2022. De galerie is geopend van donderdag t/m zaterdag van 11.00 – 18.00 uur.

Frans Vendel gaat uit van weeffoutjes als concept

‘Mistɐkes are oké’ heet de nieuwe expositie bij galerie Kruis-Weg68, waarin het werk van de Haarlemse beeldend kunstenaar Frans Vendel centraal staat. Zijn fascinatie voor wat soms anders gaat dan vooraf gepland, lijkt in eerste instantie misschien een niet zo voor de hand liggend uitgangspunt voor creativiteit. Vendel realiseerde zich de afgelopen jaren echter steeds vaker dat een afwijking van het voorgenomen patroon juist als inspiratiebron kan dienen: MISTⱯKES ARE OKÉ.

,,Vroeger leerde je dat fouten maken niet hoort en dat je foutjes moest ontwijken. De afgelopen paar jaar heb ik veel werk gemaakt, waarbij ik uitga van de weeffoutjes die afwijken van het oorspronkelijke concept. Maar als je daar even niet bij stilstaat, ontdek je hoe prettig het is om af te wijken van het idee dat je aanvankelijk in je hoofd had’’, aldus de in 1955 in Haarlem geboren kunstenaar.

Putdeksel

In de galerie kijken we naar een werk waarvoor het het idee is ontleend aan een verdraaid putdeksel. Vendel: ,,Het idee daarvoor heb ik bijna letterlijk van straat opgeraapt. Ik zag dat verschoven deksel en werd getroffen door de verschoven structuur van het patroon. Als zoiets zich voordoet, ga je opeens anders naar dingen kijken. Dat had ik daarvoor trouwens al vaker ervaren. Door de dingen op een andere manier te bezien ga je als beschouwer op zoek naar een spanning die je daarvoor nog niet hebt waargenomen.’’

,,Het komt regelmatig voor dat er in het linnen dat ik gebruik ook al een weeffoutje zit. Daar mag ik graag gebruik van maken. Noem het maar ‘out-of- the-box-denken’. Al moet zo’n afwijking van het geplande wel iets zijn waar je wat mee kunt. Niet alles wat afwijkt van het idee leent zich ervoor om erop voort te bouwen. In dat opzicht ben ik dan ook weer consequent.’’

Iets bereiken

Frans Vendel ging na de middelbare school kunstgeschiedenis studeren aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. ,,Van huis uit kregen wij mee dat je een opleiding moest volgen waar je iets mee kon bereiken. Mijn broer heb ik zelf naar de Gerrit Rietveld Academie gebracht, al vonden ze dat thuis maar niks. Op een gegeven moment begreep ik dat ik zelf ook de stap moest maken van de VU naar de Rietveld. Ik tekende al wel, want eigenlijk ben ik op mijn tekeningen aangenomen. Ook als ik nu nog teken is dat vrij klassiek en figuratief. Maar toen ik eindelijk op de academie rondliep, voelde ik me daar meteen thuis. Dat had ik natuurlijk meteen moeten doen, besefte ik. Het zijn tot dusver de beste vijf jaar van mijn leven.’’

,,De eerste tijd op de Rietveld was ik bezig met sponsen en doeken, en vooral figuratief. Op een bepaald moment ging ik aan de slag met afdrukken van groot opgeblazen foto’s. De structuur van de korrels en pixels ging me steeds meer obsederen. Die vormen gingen steeds meer een eigen leven leiden. Vanuit die fascinering ben ik abstract gaan werken. Zo zijn mijn monochrome doeken ontstaan. Drie, vier, vijf jaar geleden heb ik me verdiept in de combinatie van curves en rechte vlakken. Dat de kleur zijn intrede doet, is pas van de laatste
tijd, het afgelopen jaar. Ik meng mijn kleuren altijd zelf. Kleurtinten in dezelfde warmte-intensiteit. Dat ervaar ik als een toevoeging en een aanvulling.’’

Bij Kruis-Weg68 zijn werken van Vendel op zichzelf of weer in samenhang tot andere uitingen van zijn kunst tentoongesteld. Zijn schilderijen gaan bedoeld of onbedoeld in de galerie een relatie met elkaar aan. ,,Als ik het zelf zou mogen bepalen komt mijn werk het best een op een tot zijn recht: één werk in één ruimte. Ik kan heel lang veranderingen aanbrengen in iets dat ik gemaakt heb. Maar als het een tijd de rust heeft gehad, is het voor mij af. Wat hier in de galerie hangt, dat is voor mij klaar. Ik ben er heel blij mee hoe mijn werk hier tot zijn recht komt in de galerie van Michel en Joke. Mijn ervaring is dat het publiek beter kan kijken dan ik had verwacht.’’

Iets in je opnemen

In beginsel ga ik ervan uit dat mensen slecht kijken. Maar dat valt in de praktijk vaak erg mee. Zien is wat mij betreft iets in je opnemen. Dat gaat verder dan kijken. Wie alleen maar kijkt, mist de helft. Niets zo erg als iemand die een hoofd om de hoek van de deur steekt bij een expositie en zegt: ‘Oh, dit is niks voor mij’ en verder gaat. Ik vind het nou net zo leuk om in gesprek te komen met mensen die juist verder willen kijken om tot zien te komen’’, besluit Frans Vendel.

Tekst: Nuel Gieles

MISTⱯKES ARE OKÉ

De tentoonstelling ‘MISTⱯKES ARE OKÉ’ is tot en met 2 april te zien bij galerie KRUIS-WEG68 van donderdag tot en met zaterdag tussen 11.00 en 18.00 uur. Bij de expositie is een video over het werk van Frans Vendel te zien, gemaakt door Berne Vendel.

MISTⱯKES ARE OKÉ

Tentoonstelling

Frans Vendel

MISTⱯKES ARE OKÉ


Interview

Lees ook het interview wat Nuel Gieles had met Frans Vendel naar aanleiding van deze expositie.

Spaarnestroom

Ook Spaarnestroom heeft aandacht besteed aan deze tentoonstelling.

Frans Vendel

Frans Vendel tracht met andere ogen naar de werkelijkheid te kijken. Door het manipuleren van beeldgegevens maakt hij beeldende associaties. Een terugkerend thema binnen zijn werk handelt over het vermogen van de mens om te kijken, maar ook over het onvermogen om te zien. Zijn werk openbaart zich misschien niet in een oogopslag, maar daar gaat het hem ook niet om. Vendel tracht de beschouwer een bepaalde manier van kijken op te leggen, om zo te laten zien dat een werkelijkheid op verschillende niveaus bekeken kan worden. Elk werk vormt voor hem een zoektocht naar de werkelijkheid, deze is nooit eenduidig maar altijd dubbelzinnig.

Vendel wil dat zijn werk vragen oproept, een kwaliteit die hij belangrijker acht dan het vinden van antwoorden. Zijn werk is voortdurend in ontwikkeling. Na zijn academietijd maakt hij gebruik van de sterk opgeblazen pixels en rasters van bijvoorbeeld krantenfoto’s, om op die manier los te komen van de voorstelling en een zekere mate van abstractie te bereiken. Later worden deze pixels zelf het onderwerp van zijn werk.

Deze abstrahering zet zich voort en leidt tot abstracte, grotendeels monochrome doeken. Uiteindelijk komt hij uit bij zijn huidige minimalistische vormtaal en reductieve esthetiek: een combinatie van abstracte vormen, gegeven door sterk afgetekende grenslijnen. Frans Vendel zegt hierover: “Mijn werk is wat het is, een beschilderd oppervlak en een drager, kleur en massa, de vorm is de inhoud.” Hierbij zijn vorm, kleur en afmetingen met grote zorg bepaald.

Tijdens de tentoonstelling laten we ook de video MISTⱯKES ARE OKÉ van Berne Vendel zien.

Openingstijden

Te zien van van 11 maart t/m 2 april 2022 in Galerie KRUIS-WEG68. Openingstijden zijn van donderdag t/m zaterdag van 11.00 tot 18.00 uur.

Jet van Gaal legt kwetsbaarheid zelfverzekerd vast

Jet van Gaal

Kachou Fuugetsu heet de foto-expositie van Jet van Gaal die tot en met 26 februari te zien is bij galerie KRUIS-WEG68. ‘Bloem-vogel-wind-maan’ is het scala begrippen dat ligt besloten in de Japanse titel van het fotoproject dat momenteel artistiek haar aandacht opeist. Een ‘work in progress’ noemt de fine-art-kunstenaar het zelf, in de waarschijnlijke wetenschap dat haar Kachou Fuugetsu nooit tot een definitieve afronding zal komen.

‘Een foto onttrekt zich aan de pure lichamelijkheid, zodat het naakte niet naakt meer is’

Jet van Gaal (1982) groeide op in het Limburgse dorp Wellerlooi. Op haar negentiende vertrok ze naar Nijmegen om daar een mbo-opleiding modestyling te volgen. Daar maakte zij kennis met de fotografie die werd gebruikt bij de vakken styling en etaleren. Daarna volgde de fotovakschool in Rotterdam waar het accent voor haar steeds meer op de modefotografie kwam te liggen. ,,Daar merkte ik al snel dat ik met mijn foto’s liever de verhalen achter de mensen wilde vertellen.’’

Jet van Gaal

,,Ik ben van oorsprong een meisje dat uit een klein dorp afkomstig was’’, vertelt Van Gaal. ,,Ik ontdekte steeds meer dat ik met een camera in een wereld kon kruipen die nieuw voor me was, waarmee ik tegelijkertijd er achter kwam wie ik zelf eigenlijk was. Het kwam me vaak wel goed uit, die camera waar ik me achter kon verstoppen. Achteraf realiseerde ik me dat ik ook vaak op emoties van mensen focuste. Die mode waarmee mijn fotografie was begonnen, kwam me hoe langer hoe meer nogal gemaakt over. Ik wilde van de buitenkant steeds meer naar het innerlijk. Dat resulteerde in series van personen met een downsyndroom tot een reportage over een privéhuis, een bordeel. Dan merk je dat er nog heel wat angsten zijn te overwinnen.’’

Blueprint

,,In 2016 ben ik de academie in Amsterdam gaan doen. Ik wilde verder de diepte in om erachter te komen wie ik zelf ben. Wat zijn de stukjes van mezelf in wat ik met mijn foto’s laat zien… Dat resulteerde in mijn Blueprint-serie. De mensen die ik daarvoor heb geportretteerd waren als individu of als model in veel gevallen heel kwetsbaar. Dat vraagt van me dat ik zelf los moet komen van mijn camera om mensen aan te kunnen spreken. Op een keer had ik afgesproken om een vrouw met moedervlekken op haar lichaam te fotograferen. Op het laatste moment wilde ze ervan afzien uit een vorm van schaamte. Ik heb haar uitgelegd dat het me om de schoonheid ging en dat ik haar huid op een stilistisch mooie manier wilde fotograferen. Daar stemde ze na ons gesprek mee in. Ik laat zien wat het is. Toen ik haar de resultaten naderhand liet zien, was die vrouw er zelf op een positieve manier door ontroerd.’’

,,Tja, wat is er nou eigenlijk mis met de sproeten van dat sproetenmeisje dat bij Kruisweg te zien is. Een foto onttrekt zich aan de pure lichamelijkheid, zodat het naakte niet naakt meer is. De huid kun je zien als de blauwdruk van het leven. Die blueprint mag gezien worden, met alles wat het leven en de tijd er op hebben achtergelaten. Een litteken op de huid, daar zit altijd een verhaal achter. Soms heel klein, soms heel diep. Ik kwam in die tijd in contact met een meisje dat zichzelf sneed. Van zichzelf en in haar manier van doen een sterke vrouw, maar daar gaat dan toch een heel verhaal achter schuil. In 2018 heb ik dat project afgerond’’, aldus de kunstenaar.

‘Flower, bird, wind, moon’

De begrippen bloem, vogel, wind en maan vormen een belangrijk uitgangspunt voor de Japanse esthetiek en opvattingen over schoonheid en kunst. Bij de oosterse filosofie kwam Jet van Gaal terecht toen zij zich op haar innerlijk richtte en kennismaakte met meditatievormen en ‘wabisabi’, de Japanse leer waarin imperfectie, schoonheid en vergankelijkheid een rol spelen. De fotograaf: ,,De interesse voor Japan deel ik met mijn vriend. De afgelopen twee jaar heb ik ook meer de tijd gehad me wat meer in mezelf te keren en vaker de natuur in te gaan: introspectie. Daar hoorde ook bij dat ik de natuur ging fotograferen, alsof ik er portretten van maakte. Dat matchte met wat ik voel en wil laten zien. Ik vond het niet kloppen dat ik alleen maar mensen fotografeerde. Die natuur om ons heen hebben we zo hard nodig om te kunnen en mogen doen wat we doen. Wabisabi in combinatie met de natuur brachten me bij het thema van deze expositie als een nieuwe rode draad.’’

Kleur leidt af en haalt de tijd weg

De foto’s in galerie Kruis-Weg68 zijn in zwart-wit afgedrukt op Japans papier, Awagami Kozo White. ,,Geen kleur voegt voor mij iets toe aan de schoonheid die ik vastleg. Het geeft de mogelijkheid om accenten net even anders te leggen. Kleur leidt af en haalt de tijd weg. Van oorsprong heb ik een voorliefde voor klassieke fotografie. Het werk dat je hier ziet, is allemaal digitaal geschoten, maar ik wil graag de ouderwetse analoge manier van werken weer oppakken.’’


,,Door in de natuur te zijn, ervaar en zie je hoe alles op elkaar is afgesteld en doorontwikkeld. Soms doen dingen in de natuur elkaar geweld aan, maar nooit zonder reden. Het nadenken over de samenhang tussen die vier begrippen gaat gewoon verder. Vooral die maan vind ik interessant. Daar ben ik nog niet uit. Moet ik dat zoeken bij de aantrekkingskracht, de invloed van de maan op eb en vloed. Dat begrip bloem, daarbij denk ik aan de wens tot groei, de intentie van schoonheid tot in de details. Maar ook de systematiek in de natuur spreekt mij aan. Die noemen ze wel de ‘fingerprint of God’. Dat spreekt me wel aan. Maar de natuur staat voor mij ook voor Moeder Aarde en de moederenergie’’, zegt Jet van Gaal die in april zelf moeder wordt. ,,Vrouwelijke energie komt voort uit innerlijke kracht. Mannelijke energie is meer gericht op de buitenwereld. Het gevoel laat zich in het vrouwelijke vaak meer zien. Dat hebben we in deze wereld hard nodig. Als je een kind op de wereld gaat zetten, vraag je je ook af waar je dat kind op achterlaat.’’ De verbondenheid en het respect voor de natuur in het werk van Jet van Gaal spreken wat dat betreft voor zichzelf.

Tekst: Nuel Gieles

‘Kachou Fuugetsu’ van Jet van Gaal is nog tot 26 februari te zien bij KRUIS-WEG68, geopend do.-za., 11-18 uur.

Jet van Gaal: Kachou Fuugetsu

Van 28 januari t/m 26 februari 2022

Tentoonstelling

Jet van Gaal – Kachou Fuugetsu

Over Jet van Gaal

‘Fine art’ fotograaf Jet van Gaal (1982) legt de kwetsbaarheid van onze lichamelijkheid bloot en staat stil bij details die in onze overhaaste samenleving vaak over het hoofd worden gezien.

Ze vindt daarbij inspiratie in de dualiteit van mens en natuur maar beschouwd die onderlinge diversiteit vanuit een holistisch perspectief: de wereld van de dingen bestaat niet uit losse onderdelen, alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Nuel Gieles heeft onlangs met Jet gesproken. Lees hier het volledige interview.

‘Een foto onttrekt zich aan de pure lichamelijkheid, zodat het naakte niet naakt meer is’

Kachou Fuugetsu

Kachou Fuugetsu (花鳥風月) – letterlijk ‘Bloem, Vogel, Wind, Maan’- wordt beschouwd als een van de belangrijkste concepten in de Japanse esthetiek en gedachten over schoonheid en kunst.

In essentie gaat het erom de schoonheid om je heen te zien van elk van de seizoenen. Zo is de wind die we in de zomer voelen anders dan de wind in de winter, en de verwelking van de herfst heeft haar eigen schoonheid vergeleken bij de bloeiperiode van de lente. Zelfs de maan is steeds weer anders en het loont de moeite om dit op te merken.

Jet van Gaal laat zich inspireren door deze Japanse filosofie en met ‘Flower, Bird, Wind, Moon’ richt ze zich tot de relatie tussen onze eigen lichamelijkheid en de vormen van de natuur. Het maakproces is daarbij wellicht minstens zo belangrijk als het eindresultaat: de concentratie bij het waarnemen van natuurlijke elementen leidt tot het inzicht dat het individuele lichaam onlosmakelijk onderdeel uitmaakt van een groter en allesomvattend geheel dat voortdurend in beweging is.

Kachou Fuugetsu gaat verder dan alleen opmerkzaamheid en betekent ook: het ontdekken van jezelf tijdens het ervaren van de natuurlijke schoonheid. Als kind kijken we met nieuwsgierigheid naar de wereld om ons heen. Vol verwondering kunnen we genieten en stilstaan bij de kleinste dingen maar ergens in de loop van onze volwassenheid lijken we die open blik te zijn verloren.

Jet van Gaal hoopt de kijker met ‘Flower, Bird, Wind, Moon’ – een ‘work in progress’ – weer terug te kunnen brengen naar onze vergeten verwondering, verbondenheid met de natuur en het gevoel dat daarbij loskomt.

Tekst is van Erik Vroons, hoofdredacteur GUP Magazine / Fresh Eyes

Openingstijden

De tentoonstelling Kachou Fuugetsu is te zien vanaf 28 januari t/m 26 februari 2022. Galerie KRUIS-WEG68 is geopend op donderdag t/m zaterdag van 11.00 – 18.00 uur.

Haarlems Dagblad (28 januari 2022)
Scroll naar top