Exposities

Jet van Gaal: Kachou Fuugetsu

Van 28 januari t/m 26 februari 2022

Tentoonstelling

Jet van Gaal – Kachou Fuugetsu

Over Jet van Gaal

‘Fine art’ fotograaf Jet van Gaal (1982) legt de kwetsbaarheid van onze lichamelijkheid bloot en staat stil bij details die in onze overhaaste samenleving vaak over het hoofd worden gezien.

Ze vindt daarbij inspiratie in de dualiteit van mens en natuur maar beschouwd die onderlinge diversiteit vanuit een holistisch perspectief: de wereld van de dingen bestaat niet uit losse onderdelen, alles is onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Nuel Gieles heeft onlangs met Jet gesproken. Lees hier het volledige interview.

‘Een foto onttrekt zich aan de pure lichamelijkheid, zodat het naakte niet naakt meer is’

Kachou Fuugetsu

Kachou Fuugetsu (花鳥風月) – letterlijk ‘Bloem, Vogel, Wind, Maan’- wordt beschouwd als een van de belangrijkste concepten in de Japanse esthetiek en gedachten over schoonheid en kunst.

In essentie gaat het erom de schoonheid om je heen te zien van elk van de seizoenen. Zo is de wind die we in de zomer voelen anders dan de wind in de winter, en de verwelking van de herfst heeft haar eigen schoonheid vergeleken bij de bloeiperiode van de lente. Zelfs de maan is steeds weer anders en het loont de moeite om dit op te merken.

Jet van Gaal laat zich inspireren door deze Japanse filosofie en met ‘Flower, Bird, Wind, Moon’ richt ze zich tot de relatie tussen onze eigen lichamelijkheid en de vormen van de natuur. Het maakproces is daarbij wellicht minstens zo belangrijk als het eindresultaat: de concentratie bij het waarnemen van natuurlijke elementen leidt tot het inzicht dat het individuele lichaam onlosmakelijk onderdeel uitmaakt van een groter en allesomvattend geheel dat voortdurend in beweging is.

Kachou Fuugetsu gaat verder dan alleen opmerkzaamheid en betekent ook: het ontdekken van jezelf tijdens het ervaren van de natuurlijke schoonheid. Als kind kijken we met nieuwsgierigheid naar de wereld om ons heen. Vol verwondering kunnen we genieten en stilstaan bij de kleinste dingen maar ergens in de loop van onze volwassenheid lijken we die open blik te zijn verloren.

Jet van Gaal hoopt de kijker met ‘Flower, Bird, Wind, Moon’ – een ‘work in progress’ – weer terug te kunnen brengen naar onze vergeten verwondering, verbondenheid met de natuur en het gevoel dat daarbij loskomt.

Tekst is van Erik Vroons, hoofdredacteur GUP Magazine / Fresh Eyes

Openingstijden

De tentoonstelling Kachou Fuugetsu is te zien vanaf 28 januari t/m 26 februari 2022. Galerie KRUIS-WEG68 is geopend op donderdag t/m zaterdag van 11.00 – 18.00 uur.

Haarlems Dagblad (28 januari 2022)

Margreet Bouman – Stemmen | In het Woud

Stemmen | In het Woud

Het oeuvre van Margreet Bouman vormt van af de jaren 80 één geheel. Vanaf die tijd is ze zelf aanwezig in haar werk. Aanvankelijk als persoon, later bijna uitsluitend als portret. Het gaat haar niet om uiterlijke gelijkenis of een registratie van haar voorkomen.

Margreet Bouman – Stemmen (2021)

Ze doet geen moeite de portretten te laten lijken. Het werkelijke onderwerp is haar opvatting over de mens in relatie tot zichzelf en zijn verhouding tot de wereld. Uitgangspunt ligt in het verhaal dat ze wil vertellen, deze invalshoek bepaalt de uiteindelijke vorm en techniek die ze gebruikt. Dat kan zijn door middel van tekeningen, waterverven, collages, fotografie, films of digitale media.

Stemmen | In het Woud
Margeet Bouman – Universum (2020)

Info en openingstijden

Stemmen | In het Woud met het werk van Margreet Bouman is te zien in Galerie KRUIS-WEG68 van 26 november t/m 22 januari 2022. Nog te zien op vrijdag en zaterdag 21 & 22 januari 2022 van 11.00 – 17.00 uur of op afspraak.

Een interview met Margreet Bouman in Mister Motley. Klik op afbeelding om het artikel te lezen.

Tammo Schuringa – Collega nekklap

Tammo Schuringa (1962) toont tijdens de tentoonstelling ‘Collega nekklap’ collages die hij de afgelopen jaren heeft gemaakt. Te zien in onze galerie vanaf vrijdag 22 oktober t/m 20 november 2021.

Uit het Haarlems Dagblad van maandag 25 oktober jl.

Collega nekklap

De titel van de tentoonstelling is een anagram van respectievelijk ‘collage’ en ‘plakken’ waarmee Schuringa het begrip collage an sich verhaspelt en bevraagt. Wanneer is iets (nog) een collage is en wanneer niet (meer)?

Naast een reeks pin-up-collages die hij vanaf 2015 maakte voor o.a. de tentoonstelling ‘Schaamte’ in Museum Dr. Guislain in Gent (2015/2016), laat Schuringa ook tekeningen en collages zien die hij maakte bij gedichten van Marieke Lucas Rijneveld.

Tammo Schuringa: De Buitenwereld (2021)

In de bundel ‘Etalagegeluk’, vorig jaar uitgegeven door 99 Uitgevers/Publishers, komen tekst en beeld samen.

Tammo Schuringa (2021) – Dahndame (7,9 x 12,6 cm)

Bij het gedicht ‘Het is 2021’ van Arno van Vlieberghe maakte Schuringa een reeks fotocollages voor de tentoonstelling ‘Tweestrijd’ (WG Kunst, Amsterdam), boekenweekthema van afgelopen jaar.

Een afgeschreven boek met werken van de Franse kunstenaar Artistide Maillol (1861-1944) leidde tot enkele getekende collages, Schuringa ‘plakte’ als het ware zijn inkttekeningen op die van van Maillol.

Tammo_Schuringa (2021) 14,4×18,7 cm Rybar, hommage à Barry

Islamophobia

En als klap op de vuurpijl laat Schuringa veel verschillende samengestelde ansichtkaarten zien met als overkoepelende titel ‘Islamophobia’. Het zijn kleine werken waarin steden en landschappen van kolonisator Frankrijk en haar voormalige kolonies uit de Maghreb naadloos samenvloeien. In het al jaren voortdurende verhitte en gepolariseerde maatschappelijke vreemdelingendebat laat Schuringa zien dat verschillende culturen prima onder één dak kunnen leven en elkaar zelfs aanvullen.

Video

Marcella Kuiper heeft een video gemaakt waarin Tammo een inkijkje geeft in zijn manier van werken.

Openingstijden

Donderdag t/m zaterdag van 11.00 – 18.00 uur. Tijdens Kunstlijn Haarlem geopend op vrijdag, zaterdag en zondag (5, 6 & 7 november) van 11 – 18.00 uur.

Tammo Schuringa (2021) Biarritz (8,9 x 13,9 cm)

Expositie: Kees Bierman – Picardisch landschap

Kees Bierman

van 10 september t/m 16 oktober 2021

Kees Bierman (1936, woont en werkt in Haarlem).

”Picardisch landschap” is een metaforische verwijzing naar een catastrofe: een geweldsconflict, een economische crisis en sociaal-maatschappelijke verwoesting.

Als beeldend uitgangspunt: Picardië een streek in Noord-Frankrijk, getekend door zinloze verwoesting van landschap, soldaten en materiaal, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het werk is niet illustratief of realistisch maar suggestief abstract.

Kees Bierman

Kees Bierman

Kees Bierman won in 2011 de Vishal Kunstprijs. Hij heeft toen een tentoonstelling “Collage” georganiseerd, waarbij een publicatie is verschenen over de geschiedenis van de collage, geschreven door Renée Borgonjen, de huidige artistiek leider van de Vishal.

Piet Zwaanswijk – Time Lapse

TENTOONSTELLING

19 juni t/m 17 juli 2021

Geboren in 1947 heeft Zwaanswijk zich als autodidact op 17 jarige leeftijd ontwikkeld als graficus. In het bijzonder heeft hij zich de etstechniek eigen gemaakt. Daar is alles mee begonnen.

Piet Zwaanwijk, aquatint (1967)

Piet Zwaanswijk
Haarlems Dagblad dd. 19 juni 2021 (klik voor pdf versie)

Piet Zwaanswijk

Het werk van Piet Zwaanswijk laat zich moeilijk onderbrengen bij een stroming. Zelf vindt hij het zelf gekozen “isme”; “het Quasi-Realisme” nog het meest in de buurt komen. De vele uiteenlopende voorstellingen, uitingen, materiaalgebruik, technieken die door elkaar worden gebruikt, geven steeds een uniek beeld van Zwaanswijk.

Piet Zwaanswijk
Piet Zwaanswijk – Ets aquatint 1967

Zo verschillend als zijn “palet” zijn ook de onderwerpen; beeld uit krant of direkt van journaals op TV, sociale misstanden, oorlogen, terreur, zelfmoord, erotiek, evenals humor, glamour, muziek of de zelfkant van het bestaan. Ook zijn lange verblijven in Indonesia en de kunsthistorie zijn inspiratiebronnen. Kortom, het leven zoals dat aan Zwaanswijk voorbij trekt.

Piet Zwaanswijk
Piet Zwaanswijk, olileverf (2021)

Van ingetogen tot aan uitbundig, van absurdistisch tot realistisch, van abstract tot figuratief. Fragmentarische verbanden die in alle uitingsvormen meerdere kanten laten zien van onderwerp en kunstenaar.

Piet Zwaanswijk
Piet Zwaanswijk, olieverf (2020)

Veel van zijn werk ontstaat uit gedrevenheid en impulsiviteit. Om te ontroeren, om te inspireren, om vooral zichzelf (en ons) te verbazen. Het werk van Piet Zwaanswijk laat zich vergelijken met Martin Kippenberger (Duitsland) of Erwin Wurm ( Oostenrijk). Even grillig en onvoorstelbaar, met evenzovele uitingsvormen.

(foto in header is gemaakt door Larissa Neslo)

Scroll naar top