Helmuth van Galen door Nuel Gieles- 2016-9-18

logo_klein_vrijstaand         

De bij elkaar gelogen beelden van Helmuth van Galen

HAARLEM – Helmuth van Galen is een beeldend kunstenaar die zijn sporen in het Haarlemse in de loop der jaren ruimschoots heeft verdiend. Dan gaat het niet alleen over de schilderijen die hij maakt, maar bijvoorbeeld ook over zijn rol als algemeen coördinator in de Vishal, waar hij rond de millennium wisseling bij betrokken was.

Door Nuel Gieles – 18-9-2016, 16:27 (Update 18-9-2016, 16:27)
Kunstenaar Helmuth van Galen laat met ’Buitenruimte’

page1image1424

Een andere realiteit zien

Veertien jaar maakte hij in totaal deel uit van het bestuur van kunstenaarsvereniging De Vishal aan de Grote Markt. Net als Kunstlijnvoorzitter Joke Breemouer en Harry Swaak, veelzijdig kunstliefhebber en beheerder van Castellvm Aqvae in Bloemendaal, mag hij zich erelid van de Vishal noemen. En dat staat natuurlijk niet los van het oeuvre dat hij zelf maakt. Tot 22 oktober is nieuw werk van zijn hand te zien bij kunsthandel Kruis-Weg68.

Helmuths werk voert je mee naar niet bestaande landschappen, zeegezichten, sfeertekeningen van een herkenbare wereld die in het echt niet bestaat. „Je denkt meteen al in een richting en een sfeer van natuur. Ik probeer juist die sfeer van landschappelijkheid te bereiken op de grens van herkenning en abstractie. Ik schilder nergens naartoe. Het begint heel vrij. Laag op laag bouwt het zich op.”

Sfeerwereld

’Buitenruimte’ heet de tentoonstelling, maar tegelijkertijd biedt de expositie een aangename manier van binnenkomen in de sfeerwereld van Van Galen. Dat gevoel spreekt ook uit de woorden van galeriehouder Michel van Overbeeke, die afgelopen vrijdag tijdens de opening in een korte kunstenaarsdialoog met Van Galen de kern van diens werk in woorden trachtte te vangen. „Jij noemt het buitenruimte. Verte, nabijheid, telkens als je denkt dat je het vast hebt, ontglipt je het beeld. Blijf je als kijker buitenstaan?”

Werkelijkheid en gecreëerde werkelijkheid. Virginia Woolf schreef ooit dat als je naar de door Cézanne geschilderde appels kijkt, dat ze dan steeds zwaarder worden. Gedachte-realiteit neemt de overhand over de verbeelding. Van Overbeeke stipt het even aan. Van Galen reageert direct: „Hiervoor heb ik een reeks ’Binnenruimten’ gemaakt. Al met al zijn het bij elkaar gelogen beelden. Dat is het leukste van schilderen. Wat het níét is, maakt het echte moment. Dat het bijna kitsch is. Bij mij is alles horizontaal. Juist door dat laag-op-laageffect krijg je een bepaalde lichtinval, die beweging. Zelfs als het klaar is, wordt het ieder moment een ander schilderij.”

Filter

„Wanneer is het eigenlijk klaar? Dat heb ik nooit in m’n hoofd. Een week of een maand later kan ik er weer fris tegenaan kijken. Gaandeweg wordt het anders van kleur, lichter, helderder, maar het kan ook ontsporen. Beelden komen binnen en vloeien fluïde over elkaar heen, met steeds een nieuwe filter. Je kunt nooit zeggen dat in wat ik maak een soort photoshop-gelaagdheid ontstaat. Dat past niet in mijn beleving. Het blijft herkenbaar, ook al is het niet de realiteit.” ’Buitenruimte’, werk van Helmuth van Galen.

Te zien tot 22 oktober in galerie Kruis-Weg68 in Haarlem.

Geef een reactie